عاقبت الامر خاک گل کوزه گران خواهی شد

حالیا   فکر  سبو   کن  که  پر  از   باده  کنی

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

نهال دشمنی  بر کن  که  رنج  بیشمار  آرد

معرفت  در  گرانیست  به هر کس  ندهندش

پر طاووس قشنگ است به کرکس ندهندش

خدایا  چنان کن  سرانجام  کار

تو خوشنود باشی و ما رستگار

برگ درختان سبز  در  نظر  هوشیار

هر ورقش دفتریست معرفت کردگار

من از  خاری  که  بر بالای  دیوار  است فهمیدم

که نا کس کس نمی گردد بدین بالا نشستن ها

تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف

مگر اسباب بزرگی  همه  اماده کنی

در اين دنياى بى حاصل چرا مغرور ميگردى

سليمان گر شوى  آخر نصيب مور ميگردی

یا رب  مباد  آنکه  گدا  معتبر شود

گر معتبر شود ز خدا بی خبر شود

باز گشت به صفحه اصلی