ای کرده دوا بخشی لطف تو به هر دردی

من درد تو می خواهم دور از همه درمانها

من گدا و تمنای وصل او هیهات

مگر به خواب بینم خیال  دوست

وه که گر من بازبینم روی یار خویش را

تا قیامت  شکر گویم  کردگار خویش را

فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب

که   حیف   باشد   ا ز  او  غیر  او  تمنایی

دوست نزديك تر از من به من است

در   كنار   من   و   من   مهجورم !!

غرض ز مسجد و میخانه ام وصال شماست

جز  این  خیال  ندارم  خدا  گواه  من  است

هر  دم  از روی  تو  نقشی زندم  راه خیال

با که گویم که در این پرده چه ها می بینم

جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو

خانه میبینی  و  من  خانه خدا  می بینم

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات

بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن

در  انتظار   رویت   ما   و   امید واری

در عشوه وصالت ما و خیال و خوابی

رازی  که  بر  غیر  نگفتیم  و   نگوییم

با دوست بگوییم که او محرم راز است